Wiersze: P Dodaj wiersz »

Przyjaciel

Błąkam się
Lękam się
Czuje popłoch w mojej duszy
Niepewność doskwiera na każdym kroku

Nie mam nic
Nie mam nikogo
Przeszłość odchodzi w niepamięć
A z nią dawna Ja

Narodziłam się
Odżyłam sercem
Próbowałam zapomnieć
Lecz to meta nie do zdobycia

A jednak...
Moje pierwotne źdźbło
Nie do końca wiedząc
Ofiarowało mi nadzieję

Po wpływem nadal swej nicości
Dusza przemogła wspomnienia
Odważyłam się
Zaryzykowałam...

Nie wiedząc kędy droga
Prowadzić będzie me serce
Bez opanowania więzi nasze
Popadły we wspólna tułaczkę

Od samego początku
Czułam coś obcego
Pachnącego zabawą i urodzajem
O których istenieniach zapomniałam

Z zawstydzeniem początkowym
Bez opamiętania woli
Drążyłam tematy
Bliskie lecz nieznajome

Moje usta na ten widok
Poszerzały swe granice
Oczy słysząc nieme dźwieki
Grały sobą bez umiaru

Nadszedł pewien moment
Wyczekiwany od wiek wieków
Spotkać dusze, serca
Na oddechów dźwięki

Całe ciało, skóra, mięśnie
Zostały opętane
Nadmiarem emocji
Codziennych nowości

Serce pękało w szwach
Lecz nie z smutku czy żalu
Serce wydechu nie miało
Dusza tańcowała jak mogła

Bez wytchnienia
Bez wspomnień
Z urodzajem
Z pożądaniem

Krach, bach, trzask!
Czy to już koniec balu emocji?
Już, w tym momencie?
Czasie, płyń wolniej!

Powróciła szara rzeczywistość
Łzy biegły nieustepliwie
Zamarzały z biegiem aury
Nic nie mogło temu pomóc

Łka serce
Zamarło serce
Wyblakły oczy
Wymiękły usta

Wciąż ten widok
Tylko wspomnienia
Kochanego jedynego
Nade wszystko Przyjaciela ~ Readestroy

: 03.02.2010 | : Readestroy | : 0 | : 0 | : 78 |

pożądanie

gdy patrze na kobietę
gdy widzę jej piękne ciało
gdy zagadam do niej i ros kminie jej charakter
gdy poznamy wnętrza swe
to już pożądanie narasta w nas
lecz to tylko przez jakiś czas
bedziemy razem aż pożądanie
pójdzie hen w las
i już nigdy nie z potka nas
gdy inna pannę zauważę w czas
bo pożądanie przeradza się w miłość w nas ~ binki

: 22.07.2009 | : binki | : 6 | : 2 | : 436 |

popatrz

popatrz jak ja się męczę
gdy ty odeszłaś ode mnie
lecz tylko na krótką chwile
cierpię tak
choć nie wiem sam
czy tak na pewno wrócisz do mnie....
lecz ciągle mam nadzieje
choć wiem ze
innego już masz
i z nim spędzasz cały czas
lecz ja wiem ze zostawisz go
gdy tylko zdusisz się nim
i porzucisz go tak jak mnie ~ romeo (binki)

: 16.07.2009 | : binki | : 0 | : 1 | : 342 |

Samobójstwo Dębu

Dąb samotnik spoglądał dokoła z pogardą!

Poznał życie, kto widział generacyj tyle!

Nagle zdjął z nieba piorun,

Jak złocisty sztylet -

I wbił go sobie w pierś twardą. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 29.09.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 1379 |

Westchnienia

Morze jest dzisiaj smutne. Westchnienia się żalą
przy brzegu porośniętym siwozłotą sierścią.
Jak pierś wznosi się fala i ginie za falą.
Morze wzdycha falami, Ziemia - moją piersią. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 05.08.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 240 |

Oknem wyglądało

Oknem wyglądało,
stawało przed bramą,
wracało -
zawsze to samo...
Szło przed siebie w wiosenną rozwichrzoną słotę,
trącane parasolami czarnymi ?
a szło po to, co jest bladozielone i złote,
co pachnie jak gwoździk chiński i olbrzymi,
i co się każdemu należy.
Chodziło, szukało,
na jarmarki się pchało, na targi,
patrzało z wieży,
wracało -
Nagle znalazło w tłumie twe wargi,
przywarło,
upadło, znieruchomiało, zamarło. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 31.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 150 |

W jesieni

O cicha, mglista, o smutna jesieni!
Już w duszę czas twój dziwny, senny spływa,
przychodzą chmary zapomnianych cieni,
tęsknota wiedzie je smutna i tkliwa,
ileż miłości, och, ileż kochania
umarła przeszłość z naszych serc pochłania,
z naszych serc biednych, z naszych serc bezdeni...

Zamykam oczy... Blade ciche cienie
suną się w liści posępnym szeleście -
jak obłok światło niesie je wspomnienie...
O dni umarłe! o dni! gdzież jesteście?...
Co pozostało po was?... Ach! daleko,
daleko kędyś toczycie się rzeką
szarą i mętną w głąb puszcz i w milczenie... ~ Przerwa-Tetmajer Kazimierz

: 13.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 229 |

Cisza

Spokojna jestem w ciszy. - Nie chcę myśleć więcej
- co mną jest gdzieś odeszło w jakimś tajnym celu -
Patrzę w ogród zamkowy na róż sto tysięcy
marząc o przetowłosym mych wdzięków minstrelu.

Staję cicho wśród bytu. - Próżnię mam za czołem
w woni ziela usypia się krwi mojej tętno...
Bezczucie w szarej płachcie za królewskim stołem
siadło - i będę dzisiaj nieżywą i piękną. -

Lecz znam czary i wróci wśród serca uderzeń
dusza moja namiętna jako skrzypek blady -
królowa burz wiosennych i bolesnych wierzeń
Niechaj mi zajrzy w oczy książę mej ballady... ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 13.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 155 |

* * * [Zawsze kiedy chcę żyć krzyczę]

Zawsze kiedy chcę żyć krzyczę
gdy życie odchodzi ode mnie
przywieram do niego
mówię - życie
nie odchodz jeszcze
jego ciepla ręka w mojej ręce
moje usta przy jego uchu
szepcze
życie
- jak gdyby życie bylo kochankiem
który chce odejść -
wieszam mu się na szyi
krzyczę
umre jeśli odejdziesz. ~ Poświatowska Halina

: 13.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 152 |

Starożytna Mądrość, Raczej Kosmiczna

So-shu marzył,
A że w marzeniach swoich był to ptakiem, to pszczołą, to motylem,
Był niezdecydowany, po co szukać innych uczuć.
Stąd jego zadowolenie.

(tłum. Borys Awdiejew) ~ Pound Ezra Weston Loomis

: 08.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 127 |