Pieszczota

Ten pąk róży, co dobył zaledwo pół skroni,W uścisk liści od spodu tak czujnie ujęty!Ten uśmiech, co się uczy i barwy i woni -Ten czar, co tym czaruje, że nierozwinięty!Na palcach doń się zbliżam, by kroków odgłosyNie spłoszyły tej ciszy, w której trwa i rośnie,I oczy przymykając, całuję zazdrośnieJedwab ciepły od słońca i mokry od rosy.A po chwili, gdy dłonią muskająć twe sploty,Opodal tego pąka w cieniu drzew cię pieszczę,Ustom moim dorzucam slad twojej pieszczotyDo smugi pocałunku, nie startego jeszcze. ~ Leśmian Bolesław

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »