O doktorze Hiszpanie

Nasz dobry doktor spać się od nas bierze,
Ani chce z nami doczekać wieczerze.
Dajcie mu pokój! najdziem go w pościeli,
A sami przedsie bywajmy weseli!
Już po wieczerzy, pójdzmy do Hiszpana!
Ba, wiere, pódzmy, ale nie bez dzbana.
Puszczaj, doktorze, towarzyszu miły!
Doktor nie puścił, ale drzwi puściły.
Jedna nie wadzi, daj ci Boże zdrowie!
By tylko jedna! - doktor na to powie.
Od jednej przyszło aż więc do dziewiąci,
A doktorowi mózg się we łbie mąci.
Trudny - powiada - mój rząd z tymi pany:
Szedłem spać trzeźwo, a wstanę pijany. ~ Kochanowski Jan

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »