Cierpiąca Miłość

I teraz ma ukochana, opuścić Cię przyszedł czas i choć łzy otulą me smutne powieki, ruszać muszę. Czas rozstania, tak to nazwę. Serce me boli, one też chce płakać, wzruszyć się, nie zapomnieć. I gdy ostatnia gwiazda z nieba zniknie, rozpłynie się w porannej mgle, gdy nocy kres nastanie. My zbudzimy się, aby samotności poznać smak. Jednak jeszcze raz chcę o pani moja skąpać się w blasku Twoich rozgwieżdżonych. wtulić się w pachnące włosy. O luba! Ciepła jak pierwszy promień słońca, witający nadchodzącą wiosnę i chłodna jak słoneczny poranek o wiosennej porze, tchnący jeszcze mrozem zimy. A najbardziej w świecie marzę o namiętnym pocałunku, z którego jak wampir tylko, że szczęścia wypije boski nektar, który uzdrawia duszę człowieka i pomaga mu przetrwać trudne chwile. Tak, o miłości mowa. ~ Adam Pawlowski

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »